1. Podstawy modelowania 3D i środowiska CAD

Kurs rozpoczyna się omówieniem fundamentów modelowania 3D oraz roli narzędzi komputerowych w projektowaniu i wytwarzaniu. Uczestnicy poznają różnicę między systemami CAD wykorzystywanymi do precyzyjnego projektowania . Omawiane są główne typy modelowania: bryłowe, powierzchniowe, hybrydowe oraz swobodne. Wprowadzane są także podstawowe pojęcia takie jak prymitywy, siatka, wierzchołek, krawędź, powierzchnia czy topologia modelu. Uczestnicy uczą się pracy z układami współrzędnych, zarówno globalnym, jak i lokalnym, oraz poznają zasady modelowania parametrycznego.

---

2. Analiza wymagań i przygotowanie projektu 3D

W tej części kursu uczestnik uczy się analizować dokumentację techniczną, specyfikację lub wytyczne klienta. Obejmuje to omówienie wymiarów, tolerancji, otworów, gniazd, sposobów łączenia części oraz przyszłego zastosowania projektu. Omawiane jest również szacowanie nakładu pracy i określanie zasobów niezbędnych do stworzenia modelu. Uczestnik nabywa umiejętność tworzenia opisu wymagań projektowych tak, aby doprecyzować i uzgodnić je z klientem przed rozpoczęciem prac.

---

3. Planowanie i organizacja procesu modelowania

Kurs obejmuje przygotowanie do pracy nad projektem: tworzenie struktury katalogów, zakładanie projektu, określanie ścieżek dostępu, definiowanie jednostek rysunkowych oraz ustawianie warstw. Uczestnicy uczą się dobierać techniki modelowania zależnie od geometrii elementu, a także poznają zasady działania więzów geometrycznych oraz wymiarowych, których używa się do zachowania poprawnej geometrii szkiców i modeli. Omawiane są również rodzaje połączeń między częściami w złożeniach, takie jak połączenia obrotowe, posuwiste czy sztywne.

---

4. Modelowanie obiektów i złożeń 3D w praktyce

W części praktycznej uczestnicy tworzą modele 3D wykorzystując różne techniki modelowania – od bryłowego poprzez powierzchniowe aż do mesh/subdivision. Wykorzystują rysunki pomocnicze, szkice, warstwy oraz style wymiarowania . Uczą się parametryzacji szkiców, stosowania więzów geometrycznych oraz nadawania modelom właściwej struktury projektowej. Uczestnicy pracują na wielu plikach jednocześnie, korzystają z szablonów projektowych, importują elementy pomocnicze, a także uczą się edycji i naprawy modeli 3D. Na koniec zapisują projekty w odpowiednich formatach, wersjach i lokalizacjach.

---

5. Weryfikacja modelu 3D i przygotowanie do przekazania

Na tym etapie uczestnicy poznają metody kontroli poprawności modelu: zgodność z dokumentacją, poprawne więzy, właściwe parametry i prawidłowa struktura drzewa projektowego. Kurs obejmuje również przygotowanie zestawu plików do przekazania klientowi, wybór odpowiedniego formatu wyjściowego oraz konfigurację parametrów eksportu. Omawiane jest tworzenie wizualizacji: ustawienie oświetlenia, sceny oraz wykonanie renderów końcowych.

---

6. Podstawy skanowania 3D i inżynierii odwrotnej

Uczestnicy zdobywają wiedzę o technologiach skanowania 3D: optycznych, laserowych i strukturalnych. Omawiane są ich mocne i słabe strony oraz zastosowania w projektowaniu, prototypowaniu, digitalizacji i inżynierii odwrotnej. Uczestnik poznaje, jak wybrać odpowiednią metodę skanowania dla danego elementu.

---

7. Realizacja procesu skanowania 3D

W części praktycznej uczestnicy uczą się przygotowywać obiekt do skanowania: matowienie powierzchni, naklejanie markerów, dobór trybu skanowania i parametrów urządzenia. Przeprowadzają proces skanowania oraz weryfikują jakość pozyskanych danych. Następnie wykonują korekty skanów, usuwają artefakty oraz przygotowują je do obróbki.

---

8. Obróbka siatki i przygotowanie do pracy w CAD

Uczestnik konwertuje chmurę punktów na siatkę triangulowaną (mesh), wykonuje jej naprawę – zamykanie otworów, wygładzanie powierzchni, wyostrzanie krawędzi, redukcję liczby wielokątów. Uczy się eksportu do formatów takich jak STL, PLY, OBJ czy 3MF w zależności od celu dalszej pracy.

---

9. Konwersja siatki na model CAD lub wykorzystanie jej jako referencji

Ostatni etap kursu obejmuje omówienie metod przejścia od modelu siatkowego do modelu bryłowego. Uczestnicy importują siatkę do oprogramowania CAD, umieszczają ją w układzie współrzędnych oraz odtwarzają geometrię poprzez konwersję na bryłę bądź tworzenie szkiców referencyjnych.